Tel: 0039 123 45 789 | Skype: info@domain.it

We're Coming Soon

We are working very hard on the new version of our site. It will bring a lot of new features. Stay tuned!


days

hours

minutes

seconds

Subscribe to our newsletter

Sign up now to our newsletter and you'll be one of the first to know when the site is ready:

Copyright © नवराज बुढा | Powered By Blogger | Published By Gooyaabi Templates
Design by AZMIND | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com

आत्मासन्तुष्टीको लागी गुजुल्टो परेको भावनाहरुलाई संगालेर लेख्ने गर्छु- गीतकार, सुबास संगम राई

देशको बेरोजागारको अवस्थाले आज भोलि नचाहेरै भए पनि झिनो आशाको त्यान्द्रो बोकेर परिवारको गुजारा चलाउन दिनानुदिन बैदेशिक रोजगारीको लागी विदेशीने नेपाली युवा जनशक्तीहरुको निकै बाक्लो लहर लागेको छ| तर दुःखको कुरा नेपालबाट दलालीले भने बमोजिम सेवा र सुविधा दिलाई दिने अन्यकौं प्रलोभन देखाएर बिदेशी मरूभूमिमा फसाउने गर्छन| यी सबै बिदेशमा आई सके पछी बल्ल थाहा हुन्छ, कस्तो हुन्छ विदेश भन्ने बारेमा, यो त मात्र भोग्नेहरुलाई थाहा हुन्छ|  विदेशको प्रचण्ड गर्मीमा सरिरै ढाक्ने गरि गम्लङ  लुगा लगाएर थोरै पैसाको लागी धेरै पसिना बगाउनु पर्छ| यसरी पराई देशमा पसिना बगाउन रहर त कसलाई होला र ? तर हामी भित्र एउटा बाध्यता छ.. त्यो हो बेरोजागर|  हो यस्तै बेरोजगारको भुमरी भित्र परेर विदेशीने युवाहरु मध्य एक हुन् गीतकार सुबास संगम राई.. सगरमाथा अंचल सोलुखुम्बू जिल्ला लोखिम गाबिस वडा नं ३ दोप्लेमा पिता डम्बर बहादुर राई र माता हस्तकुमारी राईको कोख बाट ३ दिदि पछी र एक बहिनि अघि घरको एक्लो छोरा सुबास संगम राईको बिक्रम सम्बत २०४७ साल मङ्सिर २४ गतेको दिन जन्म भएको हो|  भर्खरै मात्रै आफ्नो पहिलो गीति संग्रह ‘यात्रामा छु आफै’ बजारमा ल्याई सक्नु भएको छ भने एउटा गजल संग्रह ‘फिराक’ प्रकाशन्मोख छ, र अर्को एउटा संयुक्त गीती एल्बम ‘बेदनाका छालहरू’ पनि स्रोता माझ छिट्टै आउने तयारीमा छ|

यस्तै बिषयमा बिभिन्न समसामयिक बिषय बस्तुमा रहेर यु.के. बाट प्रकाशन हुने पत्रिका ग्लोबल नेपाल न्युज र अन्य लोकल नेपाली पत्रपत्रिकाहरुको लागि मैले उहाँ संग गरेको साहित्यिक कुराकानी फेसबुकमा पनि प्रस्तुत गरेको छु, यद्दपी यो मेरो स्रष्टाहरु संग गरेको भलाकुसारी पहिलो पटक हो| त्यसैले कहीं कतै गल्ती भएमा म माफी चाहान्छु| आगामी दिन र बसाईहरुमा पनि अन्य यस्तै साहित्यकाहरु संगको भलाकुसारी लिएर तपाई माझ र सम्पूर्ण पाठक/स्रोता माझ ल्याउने कोसिस गर्ने छु| यदी तपाई म संग यसको बारेमा केहि कुरा गर्नु चाहनु हुन्छ भने मेरो ई-मेल nbnabinudasi@gmail.com मा सम्पर्क गर्नु होला| धन्याबाद !



१.स्वागत छ आजको भेटघाटमा ।
> नमस्कार ! अनि हार्दिक धन्यवाद छ यहाँलाई ।

२. तपाइको बारे र पारिवारिक बारेमा बताई दिनुहोस् न ?
> हजुर म सुवास संगम राई परीवारमा आमा-बाबा तीन दिदी र एक बहिनी अनि म एक भाई । जस मध्य तीन दिदीहरु (बिहेबारी) आ-आफ्नै घर-परीवार सँग जीवन व्यतित गरी रहनु भएको छ ।

३. अहिले तपाई बिदेशमा हुनुहुन्छ, कुन देशमा हुनु हुन्छ र कसरी बित्दैछ बिदेशमा तपाईको दिनचर्याहरु ?
> हाल म यू.ए.ई. अबुधाबीको खहरे बस्तीमा छु । आखिर यहाँ श्रम गर्न आएको ज्यान न हो,स्वदेश बाट अनेकान स्वप्न बोकेर आईन्छ पीडाहरुलाई कुल्चिंदै तर यहाँ आई सके पश्चात उल्टै ति मुकुलित स्वप्नहरू कुल्चिएर पीडाका पहाडले थिचिंदै हरेक पल व्यतित गर्नु पर्दो रहेछ । हो,त्यसै गरी म पनि श्रमिक दिनचर्याहरु व्यतित गरिरहेको छु भन्नु पर्छ ।

४.कति भयो विदेश लाग्नु भएको र किन बिदेश लाग्नु भयो, स्वदेश मै केही गर्न सकिदैन र ?
> अन्दाजी तीन साल बित्यो रेगिस्तानको यो खहरे बस्तीमा छिरेको पनि अब त । वास्तवमा कसलाई पो विदेशिने मन त हुन्छ र कठै ! सबैको मनोवाञ्छा आफ्नै भूमिमा श्रम गर्ने,पढ्ने,समाज सेवामा समर्पित हुने जस्ता थुप्रै हुन्छन नि । तर स्वप्न सम्म देख्न पाउँदैनौं परिघोषका खजाना दुर्नामीहरुले तर्साई दिन्छन र विवश हुन्छौं प्रवाशिन । अँ ! यी माथिका सवालहरूले मलाई दैनिक आक्रमण गरि रहेका हुन्छन । अन्तस्करणमा यी प्रश्न तेर्स्याउँछु र जवाफ खोज्न लाग्छु तर आफैं भित्र तेर्स्याएको यो प्रश्नहरुमा हठाथ घोपिन पुग्छु । किन कि यी सवालका जवाफहरुमा सामन्तीको गन्द डुंग डुंगती आउँछ । म जस्ता करोडौं सर्वसाधारण नेपाली मन माथी शोषण भै रहेको छ,सामाजिक,आर्थिक लगायत मानसिक रुपमा । यी नै कारणहरुले गर्दा हाम्रा गरिबी जीन्दगीका जिजीबिषा नै मेटाउने अवस्था आए पछी म त के ४५ / ५० बर्षका ति बिचरा ! पुर्खौली ज्यानहरु र १४ / १५ बर्षका कलिला ज्यानहरु पनि कानुनका रक्षक,जनताका रक्षक बनाउँदा भ्रष्टहरुलाई घर जग्गा धितो राखेर उमेर घटाई बढाई गर्दै बिदेशिन बाध्य हुन्छन । यस्ता प्रमाणहरु हामी माज थुप्रै छन् र देखि रहेका छौं पनि । यस्तो अवस्थाले जन्म लिए पछि हामी के नै गर्न सक्छौं र खै ! ति नै सामाजिक,आर्थिक,मानसिक जस्ता कुराहरु बाट शोषणमा परेर निरीह हुन नपरेको भए नेपालमै बसेर पनि जीवित रहन सक्ने प्रकृतिले थुप्रै बाटोहरु निर्माण गरी दिएको छ ।

५. स्वदेशमा युवा जनशक्तिलई सरकारले रोजगार दिन नसक्दा अचेल बिदेशीने युवाहरुको लहर चलेको छ, यो अवस्थामा त्यी युवाहरुलाई स्वदेशमै रोकथाम गर्न के गर्न सकिन्छ ?
> नेपाली कानुनलाई नङ्ग्याएर मनोमानी खेलाउने स्वघोषित र स्वप्रशंसक बरिष्ठहरुलाई यो सवाल राखौं जस्तो लाग्यो मलाई चाहिं । यसो भनि रहंदा मैले ति नै स्वघोषित बरिष्ठहरुलाई मात्र दोषारोप गरे जस्तो होला यसको भागीदार त हामी नेपाली जनता पनि हौँ है । किन कि हाम्रो एकता त ति नै बरिष्ठहरुको भन्दा धेरै माथी र ठुलो छ नि ! तर हामी हाम्रो शक्ति नराम्ररी घुमायौं / घुमाई रहेका छौं । हामीले चुन्नु पर्थ्यो व्यवहार पक्षलाई तर हामीले भाषण पक्षलाई चुन्यौं जहाँ व्यक्तिगत स्वार्थको पहाड उभिएको थियो र नै हामी हरेक कोण बाट उत्पीडनमा पर्यौं ।
अत : नेपाली युवा जनशक्तिलाई स्वदेशमै रोकथाम गर्न सामर्थ्य अनुरुपका रोजगारको व्यवस्था मिलाउन आवश्यक छ जसको लागी मैले माथी उल्लेख गरेका कारक तत्वहरुलाई निर्मुलिकरण गरिनु पर्छ ।

६. यसरी गाउँमा भएका सबै युबा शक्ती सबै बिदेशीदा भोलि गाउँघरको अवस्था कस्तो होला ?

> अत्यन्तै महत्व पूर्ण सवाल,युवा शक्ति भविष्यका कर्णधार हुन् । अब यसरी बुझौं - राष्ट्र (नेपाल) एउटा सिङ्गो घर हो र युवा शक्ति त्यसको जग । जब जग नै भासिंदै जान्छ भने के घर रहन्छ त ? पक्कै पनि रहन्न ।

७. तपाइको धारणामा नेपालको अहिलेको बर्तमान राजनीतिलाई कसरी व्याख्या गर्नु हुन्छ ?
> भनिन्छ नि राजनीति बाट कुनै पनि व्यक्ति अछुत रहन्नन्,र म यसलाई स्वुइकार्छु पनि । तर,अन्तस्तल बाटै भन्नु पर्दा म राजनीति बाट नितान्त टाढा रहन चाहन्छु । किन कि नेपालको वर्तमान राजनीतिक अवस्थालाई हेर्दा मलाई घृणा लाग्छ या खल्लो अनुभूत हुन्छ । वास्तवमा राजनीति भनेको त जनहितको सिद्धान्त हो नि । तर खै यहाँ जनताको हित कहाँ भयो ? याहाँ खालि राजनीति (जनहितको सिद्धान्त) लाई नकावको रुपमा प्रयोग गरिएको छ त्यस नकाव भित्र नराधम लुकेको हुन्छ/पाइन्छ । यसर्थ म वर्तमान नेपालको राजीतिक अवस्थालाई मात्र दयाको दृष्टिले हेर्ने गरेको छु ।

८. एक तिर देशको तरल राजनीति, अर्को तिर युबा जनशक्तीहरु सबै विदेश पलायन हुँदा पर्ने असर र दिर्घकालिन समाधान तपाइको बिचारमा के-के हुन् सक्ला ?
> यस सवालको लागी मैले माथी उल्लेख गरेका जवाफहरू नै काफी होला जस्तो लाग्छ । यद्धपी भन्नै पर्दा प्रथम त पानी नहालेको खाँटी दुध जस्तो पवित्र राजनीतिक अवस्था बन्नु पर्यो त्यसको लागी राजनीति कर्मीहरु बोलीले हैन बिचारले परिवर्तित हुन सक्नु पर्छ । र हामी सबै निस्वार्थ भावले समाजमा बाँच्न सिक्नु पर्दछ चाणक्य ले भनेका छन् नि 'लोभले मानिसको बुद्धिलाई नै माथ गरिदिन्छ' यो उक्तिलाई मनन गर्न सक्नु पर्छ हामीले । तव मात्र राष्ट्र विकासको अरुणोदयले जन्म लिनेछ र त्यसै सँग रोजगारीले समग्र नेपाली जनतालाई नै स्पर्श गर्ने छ र मात्रै भोलिका युवा पुस्ताहरुले हामीले झैं पलायन हुन पर्ने बाध्यता बाट बन्चित रहन सक्ने छन् ।

९. आज भोलि नेपालमा नारीहरु माथि हत्या हिँसा तथा बलात्कारी जस्ता जघन्य घटनाहरु दिन प्रतिदिन बढ्दै गैरहेको छ, यो अवस्थामा नारीहरू माथी त्यी घटना हुन् नदिन र महिलाहरुलाई उक्त हिँसा बाट बच्न कस्तो सल्लाह दिनुहुन्छ ?
> बेरोजगार । यो सब बेरोजगारकै परिणाम हुन्,हामी आफुलाई पुरुष हौँ भन्न पनि अब त लज्जास्पद भै रहेको अवस्था छ नेपाली समाज भित्र । यस्तै घटनाले अझै द्रुत गति लिने हो भने भोलिको दिनमा हामी पुरुषहरु क्रूर यौन कर्मिको नामले चिनिन कति समय पनि लाग्दैन । यसो भनि रहँदा यहाँ सबै पुरुष त्यस्ता छैनौं तर एउटाले गर्दा सबैलाई बद्नामीको दाग लाग्ने गर्दछ । र बलात्कार जस्ता जघन्य अपराध किन बढ्दो क्रममा छ त ? यस बारे जहाँ सम्म मलाई लागेको अर्को कुरा यो इन्टरनेट मोबाइल सबैको हात हातमा रहेकोले त्यहाँ सम्म अश्लिल भिडियोहरु पुगेको छ,अनेक च्यानलहरुमा,पत्र-पत्रिकामा अश्लिल तश्वीर सँगै बिज्ञापन र लेखहरु छापिने काम बढिरहेको छ । साथै चेतनाको अभावले पशुको व्यवहार सृजित गरेको छ र बिशेष गरी नेपाली कानुन कम्जोर र लाचार भै दिएकै कारण यस्ता घटनाहरु दैनिक बढ्दो छ । अब नारीहरु सनातन कुसंस्कारलाई लात मारेर कानुनको अघाडी मुट्ठी बजार्न तयार हुनु पर्छ,नारी दमनकारीहरुलाई दाहन गर्नु पर्छ नारीहरुले नै । पुरुषहरुको तुलनामा नारीहरुलाई हरेक अवसरहरु बाट चुकाइएको छ । सामन्ती कानुन जसले महिलालाई भन्दा धेरै पशुहरुलाई मान्यता दिएको छ । हौ,अब यी नै क्रूर तत्वहरुलाई दाहन गरेर आफ्नो सहि अधिकार,अवसर र अस्तित्व निर्माण गर्न सबै नारीहरु एक भएर उठ्नु पर्छ ।

१०. त्यी घटनामा संलग्न सबै अभियुक्तहरु प्राय सबै फरार हुन्छन्, तर त्यी फरारलाई भेटे पछी कस्तो सजाय दिनु पर्छ ? यद्धपि फेरी त्यस्तो घटना नदोहोरियोस् !
> फरार त हुने नै भै हाल्यो नि मित्र,नेपालको कानुन नै अपाङ्ग,अन्धो र बहिरो भै दिए पछि । सर्बप्रथम नेपाली कानुनले पोषिलो चेतना निल्नु पर्यो र तन्दुरुष्ट कानुन बन्नु पर्यो । र खोजि-खोजी ति बलात्कारीहरुलाई जन्म कयद / फाँसीको सजाय दिलाउनु पर्यो । त्यसो नगरे सम्म यस्ता घटनाहरु घटी रहन्छ । अन्तमा: ति निर्दोष नारीहरुलाई पुन: पहिले जस्तै शिक्षा,अवसर र सम्मान दिईनु पर्छ ।

११. प्रसंग बदलौं, तपाई त एउटा साहित्यिक स्रष्टा, कस्तो चल्दैछ अचेल तपाइको साहित्यिक यात्रा ?
> अँ ! राम्रै चल्दैछ भन्नु पर्यो । साधनारत छु..

१२. विदेशको बसाई, नेपाली साहित्यको जगेर्ना, आफ्नो मातहतको गर्नु पर्ने काम हुँदा हुँदै यति व्यस्त समय भित्र रहेर पनि साहित्य सृर्जना गर्न कसरी भ्याउनु हुन्छ ?
> नेपाली भाषा र साहित्य प्रतिको मायाँ जो संग हुन्छ उसले जुनै पनि अवस्थामा साधना गर्न नछोड्दो रहेछ । मेरो अनुभूति । अर्काको देश,ठाउँ,बस्ति,परिवेशमा दैनिक १२ घन्टा कामको खटाई अनेकानेक व्यस्तता र चुनौति संग सामना गर्दै भए पनि यसो चेपचाप बचेको केहि समयलाई सिर्जना गर्ने काममा नै लगानी गरेको छु ।

१३. तपाई साहित्य के को लागि लेख्नु हुन्छ, र साहित्य तपाईलाई के हो जस्तो लाग्छ ?
> स्वभावैले पनि म आत्मासन्तुष्टीको लागी गुजुल्टो परेका भावनाहरुलाई संगालेर लेख्छु र अन्तमा आफुमा भएका केहि चिन्मय अरु सम्म साहित्यका विधा मार्फत पुर्याउन सकौं जसले गर्दा केहि हद सम्म सान्त्वना,उपयोगिता र सन्तुष्टी मिल्न सकोस अरुलाई पनि । समग्र समाजको निम्ती समदर्शन भन्नु नै साहित्य हो । मात्रै भावना पोख्ने ठाउँ होइन,साहित्य आमुल परिवर्तनको महत्वपूर्ण माध्यम पनि हो ।

१४. साहित्य लेख्न कहिले देखि थाल्नु भयो, अनि यहाँले कुन-कुन विधामा कलम चलाउनु हुन्छ ?
> भावनाका छिट्टाहरु त करिव सानै देखि नै त्यो भेला लालीगुँरास कापीका उज्याला पन्नाहरुमा छरपष्ट्याउने गर्थें । सिर्जनामा रुची भने सानै देखि नै भएको हुनाले म नौं कक्षामा अध्ययन गर्दै गर्दा मा.वि. स्तरको "शिक्षा" शिर्षकमा कविता लेखन तथा वाचन प्रतियोगिता भएको थियो जसमा मैले पनि सहभागीता जनाएको थिएँ । अन्तत: मेरो कविताले प्रथम स्थान हासिल गर्न सफल बनेको थियो । र त्यसै बाट भने साहित्य प्रतिको मायाँ र लगाव अत्यधिक बढ्दै गएको मान्छु । त्यो भेला म सामन्यतय कविता र गीत विधामा कलम चलाउने गर्थें तर बिचमा आएर राजनैतिक उथलपुथलकै कारण कलम समाउन पाइएन । र हाल भने कविता,गीत र गजलका अलावा फुटकर रचनाहरुमा कलम चलाउने गरेको छु ।

१५. लेखनको विधा मध्ये तपाईलाई मन पर्ने विधा कुन हो र किन मन पर्छ ?
> मेरो निम्ती साहित्यका सबै विधा प्रिय छन् । सबै विधामा कलम नचलाए पनि खोजि खोजि पाठकीय नाताले पढ्ने गर्छु । यद्धपी मैले कलम चलाउँदै आएको कविता,गजल र गीत अति प्रीय लाग्छन । लघु रुप भित्र सम्पूर्ण जगत र जीवन पाउँछु ।

१६. यहाँको लेखनको बिशेष प्रेरणा के लाई मान्नु हुन्छ ?
> जीवन यात्रामा बटुलेका अनुभव,अनुभूति सँगै मेरा आदर्णीय अग्रजहरु र पाठक शुभचिन्तकहरु ।

१७. आज भोलि स्वदेश तथा बिदेश बाट धेरै कृतिहरु प्रकाशनमा आई रहेका छन्, र आउने क्रम जारी नै छ, तर स्वदेश बाट प्रकाशन हुने कृती र विदेश बाट प्रकाशित हुने कृतिमा तपाई के फरक पाउनु हुन्छ ?
> पाठकहरुको तुलनामा यसलाई मुल्यांकन गर्न सकिन्छ । विदेशमा साहित्यानुरागी - पाठकहरुको सङ्ख्या तुलानात्मक हिसाबले पनि कमै पाइन्छ । त्यसै माथी अरुको आदेसमा चल्नु पर्ने- दैनिक कार्यव्यस्तताको कारण पनि पुस्तकहरु पल्टाउने समय सम्म नहुने अवस्था हुन्छ । तर नेपालमा कम्तिमा पनि विदेशको तुलनामा ७५ % पाठकहरु पाईन्छन् ।

१८. तपाई त एउटा गीतकार मात्रै नभएर डान्स र गायन तिर पनि रुची राख्नु भएको छ, तर यहाँको दिर्घकालिन योजना चाहिं के होला ?
> लेखन क्षेत्रमा म साधनारत छु र यो क्रम कतै भंग हुन दिने छुइन जीवन भर चलिरहने नै छ । अँ ! डान्स भन्नु हुँदा खेरी म विगत तिर पो धकेलिएछु । नृत्य मेरो अत्यधिक रुचीको बिषय थियो र म २२ बर्षको यो उमेर सम्ममा करिव १० वर्ष त अध्ययन संग संगै नांचेरै व्यतित गरेको थिएँ । के गर्ने हरेक क्षेत्रमा पहुँचकै आवश्यकता पर्दो रहेछ । पहुँच र अवसरको अभावले गर्दा विस्तारै ति रुचीका विषय पानी नहालेको डालीको फूल झैं ओइलंदै गए । डान्स मेरो विगत थियो र विगतमा नै सिमित रह्यो यसको कुनै दिर्घकालिन उद्धेश्य छैन । बाँकी, मेरा रुची भित्र पर्ने साहित्य र गायन क्रम भने निरन्तर चलि नै रहने छ । भोलिको दिनमा गएर कहाँ सम्म पुग्न सफल भइन्छ त्यो त गर्भ भित्रकै कुरा हो हैन ! यद्धपि केहि दिर्घकालिन योजनाहरु छन् सायद छिट्टै यहाँहरु माझ लिएर आउने छु ।

१९. तपाइले भर्खरै मात्र एउटा गीती संग्रह यात्रामा छु आफै बजारमा ल्याउनु भयो, पाठकहरु बाट कस्तो फीडब्याक पाईरहनु भएको छ ?
> मेरो पहिलो कृतिको रुपमा ल्याएको "यात्रामा छु आफैं" गीतिसंग्रह अहिले सर्वत्र वजारमा उपलब्ध छ । यस सङ्ग्रह भित्र राष्ट्र प्रतिको मायाँ,परदेशीको कथा व्यथा,प्रेम-वियोग र मानवता यी यित्यधी भावहरु संग मितेरी गाँस्दै लेखिएका गीतहरु समेटेको छु । बल्ल तल्ल यस सङ्ग्रहको पाण्डुलिपि तय गरें र एउटा बझ्यांग पार गरेको महशुस भयो तर फेरी अर्को तनावले लात हान्न थाल्यो कहाँ बाट र कसरी पुस्तकको रुप दिने ? भनेर,तर सौभाग्यको कुरा मैले सबै तिर बाट राम्रो साथ र मायाँ पाएँ फलस्वरूप सङ्ग्रह पनि बजारमा आयो । बजारमा आएको करिव १५ दिन भित्र ५०० भन्दा माथी नै पाठकको हातमा पर्न सफल बन्यो मेरो कृति र केहि सङ्ग्रह भित्रका गीतहरु पनि संगीतकार,गायकहरुले मन पराई दिनु भै रेकर्ड पनि गर्ने क्रममा हुनु हुन्छ,जसले गर्दा मलाई बाँकी काम गर्ने उर्जा मिलेको छ । म अत्यन्तै खुसी छु । अहिले सम्म अत्यन्तै राम्रो फिडब्याक पाई रहेको छु भन्नु पर्छ । जसको लागी सम्पुर्ण प्रिय पाठक मनहरुमा हार्दिक धन्यवाद भन्न चाहन्छु ।

२०. पहिलो कृती यात्रामा छु आफै पछी अब फेरी दोस्रो कृति गजल सङ्ग्रह र गीती एल्बम "बेदनाका छालहरू" पनि संगै स्रोता/पाठक माझ ल्याउदै हुनु हुन्छ, तर यी सब कार्य एकै चोटी गर्दा अलि हतार गरे जस्तो भएन र ?
> पक्कै पनि अहिले आएर मलाई त्यस्तै लागी रहेको छ । मेरो प्रकाशोन्मुख कृति गजल संग्रह जुन "फिराक यात्रा" छ सायद यसलाई भने अलि ढिला नै पाठक माझ ल्याउं कि ! भन्ने योजना बनाउँदै छु । मेरो अनुशीलनले केहि खार्नु पर्ने आवश्यकता देखेको छु । यसर्थ अब यसलाई केहि समय थाँती राखेर एल्बमलाई नै प्राथमिकता दिने सोंचमा छु । यो आउन लागेको एल्बम जुन "बेदनाका छालहरू" गजलगो / नव गायक किरण मेयोङ्ग्बा र मेरो संयुक्त एल्बम हो । हामी दुई जनाको आफ्नै शब्द / स्वर र नेपालका ख्यातिप्राप्त बरिष्ठ संगीतकार एवं गायक बालन्द राईको एकल संगीतमा आउन लागेको छ । यो हाम्रो प्रथम एल्बम रहेको कारण समस्त श्रोता,शुभचिन्तकको अमुल्य मायाँ,साथ र सुझाबको आवश्यकता पर्दछ र यहि आपेक्षा पनि राखेका छौं ।

२१ . तपाइको गीती संग्रह यात्रामा छु आफै र प्रकाशन्मोख गजल संग्रह अनि गीति एल्बम "बेदनाका छालहरू" को बारेमा पाठक/स्रोताहरुलाई के कस्तो जानकारी दिनुहुन्छ ?
> प्रथम त साथ,सल्लाह,सुझाब र प्रतिक्रियाको ठुलो आशा राख्दछु,जसले गर्दा कयौं कमजोरीहरुलाई सुधारेर लाने सहयोग मिल्ने छ । अहिले बखरै प्रकाशनमा ल्याएको मेरो गीतिसंग्रह "यात्रामा छु आफैं" सबै तिर पुर्याउने कोशिस गरेको छु / गरिरहेको पनि छु । ज-जस्ले हात पार्नु भएको छैन तपाँई सम्पूर्णलाई उपलब्ध गराउने भरपुर प्रयत्न गर्नेछु र कृपाय पाई सक्नु भएका र पाए पश्चात सल्लाह,सुझाब र प्रतिक्रिया दिन नभुल्नु होला । हुन त सोंचे जत्तिको नहुन सक्छ किन कि शुभारम्भका गीतहरु पनि समेटेको छु बाँकी दिनमा अलि राम्रो पस्कने बाचा गर्दछु । र छिट्टै प्रकाशोन्मुख गजल संग्रह र संयुक्त एल्बम पनि यहाँहरु माझ ल्याउने तयारीमा रहेको कारण पर्खाइमा बसिदिन हुन आग्रह पनि गर्दछु ।

२२. तपाईलाई मन पर्ने लेखककाई चिनाउनु पर्दा कुन लेखकको कुन कृती बाट चिनाउनु हुन्छ ?
> यो सवालको जवाफ मैले अहिले सम्म जत्ति पनि पढेको कृतिहरु छन् ति नै कृति र लेखकहरुमा समर्पित रहने छ ।

२३. तपाईलाई मैले सोध्न छुटेका र तपाइले केहि भन्न भुल्नु भएको केहि छ कि ?
> साहित्य आफैंमा पवित्र छ यसर्थ यसलाई हामी सबैले मायाँ गरौँ । जसले गर्दा साहित्यले अझ उन्नति र प्रगतिको शिखर चुम्न सफल बन्ने छ । यसमा सर्जकको जति ठुलो महत्व रहन्छ त्यति नै पाठकको पनि महत्व रहने छ ।

२४. अन्त्यमा.
> मेरा अग्रज लगायत सहयात्री र शुभचिन्तक मनहरु प्रति हार्दिक धन्यवाद भन्न चाहन्छु,यहांहरुकै साथ,मायाँ र शुभाशिषले गर्दा आज म यहाँ सम्म आइपुग्न सफल बनेको छु । त्यसै गरी हृदय देखी नै हार्दिक धन्यवाद भन्न चाहन्छु वार्ताकार प्रीय गजलकार एवं ग्राफिक डिजाइनर नवराज बुढा नविन उदाशी जी र ग्लोबल नेपाल न्युज UK लाई । यहाँले मलाई यो अवसर दिनु भयो आभारी छु / रहने छु । भेट्दै गरौंला हवस्त ...





गीतकार सुबास संगम राई
गीतकार सुबास संगम राईको पहिलो कृति यात्रा छु आफै....
गीतकार सुबास संगम राईको पहिलो कृति यात्रा छु आफै....
Powered by Blogger.

Blog Archive

Stay Connected

Top Menu

Travel

Viral

Popular Posts

Fashion

Hot News

Contact Form

Name

Email *

Message *

top_rightads

Sidebar Ads